Osocze krwi
Osocze jest cieczą o barwie lekko żółtawej i ciężarze właściwym 1,027. Pod względem chemicznym składa się z około 90% wody, 9% ciał organicznych o różnym składzie i 1% ciał nieorganicznych. Z ciał organicznych najważniejszymi składnikami osocza są białka z grupy globulin i fibrynogen. Fibrynogen odgrywa główną rolę przy krzepnięciu krwi. Mianowicie, pod wpływem wspomnianej trombokinazy powstającej przy rozpadzie trombocytów, zawarty w osoczu nieczynny enzym protrombina, uczynnią się w obecności jonów wapnia, przechodząc w trombinę. Czynna trombina działa na fibrynogen, który zestala się w fibrynę o charakterze włóknistym (włóknik). Ważną rolę w procesie krzepnięcia krwi i działaniu fermentów odgrywa witamin K. Ciecz powstała po oddzieleniu się fibryny z osocza nosi nazwę surowicy (serum). L i m f a (chłonka) tworzy się z płynów tkankowych, przesączających się z włosowatych naczyń krwionośnych do przestrzeni międzykomórkowych. Z przestrzeni tych płyn tkankowy, po oddaniu komórkom pokarmów, przenika z powrotem do naczyń krwionośnych albo do naczyń limfatycznych, niosąc ze sobą produkty przemiany materii. Limfa jest cieczą bezbarwną lub lekko żółtą, opalizującą i krzepliwą. Limfa składa się [czytaj dalej]
Składniki morfotyczne krwi
Krwinki czerwone ? erytrocyty są najliczniejszymi komórkami krwi. W 1 mm3 krwi kobiet mieści się przeciętnie 4 500 000, a u mężczyzn około 5 000 000 czerwonych ciałek. Liczby te oczywiście są zmienne i zależą od wieku organizmu i stanu jego zdrowia. Są to komórki elastyczne łatwo zmieniają swój kształt, co ma duże znaczenie przy przeciskaniu się ich przez włosowate naczynia krwionośne. Dojrzałe erytrocyty człowieka i wszystkich innych ssaków są komórkami bezjądrowymi. Kształt krwinek ssaków, z wyjątkiem wielbłądowatych, jest okrągły. U wielbłądowatych oraz w pozostałych gromadach kręgowców krwinki są owalne. Widziane z boku krwinki ssaków przypominają soczewkę dwustronnie wklęsłą, u pozostałych kręgowców są one obustronnie wypukłe. Średnica krwinek czerwonych człowieka wynosi 7,5 n przy grubości 2,4 u na obwodzie i 1,8 w środku ciałka. W krwi człowieka znajduje się pewien procent ciałek o większych i mniejszych rozmiarach ? tzw. mikrocyty i makrocyty w odróżnieniu od normocytów. Łączna powierzchnia czerwonych ciałek krwi człowieka dochodzi wg niektórych autorów do 3500 m2. Ta olbrzymia powierzchnia, stykając się w płucach z tlenem, łatwo może związać tyle tego gazu, by zaopatrzyć wszystkie [czytaj dalej]