Nabłonek jednowarstwowy

Komórki nabłonka płaskiego są wieloboczne, o granicach przeważnie zazębionych, przylegają do siebie ściśle. Występuje on np. w pęcherzykach płucnych, opłucnej, otrzewnej, osierdziu itp. Podobny z budowy do i nabłonka płaskiego jest śródbłonek (endothelium), wyścielający naczynia krwionośne, torebki stawowe itp. Zasadnicza różnica polega na mezenchymalnym pochodzeniu śródbłonka, tzn. że pochodzi on z pewnych luźnych zespołów komórek mezodermalnych. Nabłonek brukowy ma komórki o kształcie zbliżonym do brył sześciennych i stąd pochodzi jego druga nazwa ? nabłonek sześcienny. Można go spotkać np. w kanalikach nerkowych. Nabłonek cylindryczny albo pryzmatyczny jest znacznie wyższy od poprzednich. Komórki jego w osi podłużnej, oznaczającej wysokość, są kilkakrotnie dłuższe aniżeli w osi poprzecznej. Na przekroju poprzecznym mają wygląd pięcioboków ? lub sześcioboków. Nabłonek taki wyściela część przewodu pokarmowego (jelito), jajowody itp. W każdym nabłonku wyróżnia się dwie strony ? podstawową, którą nabłonek przylega do tkanki łącznej i stronę wolną, zwróconą ku jakiejś jamie lub na zewnątrz ciała. Można zatem mówić o dwu biegunach komórek ? wolnym i podstawowym. Jądro jest położone bliżej [czytaj dalej]